والذين اذا فعلوا فاحشة او ظلموا انفسهم ذکروا الله فاستغفروا لذنوبهم ومن يغفر الذنوب الا الله ولم يصروا علي ما فعلوا وهم يعلمون"(135/آل عمران) (1) ابليس(پدر شيطانها) سخت ناراحت گرديد. بالاي کوهي در مکه به نام " ثور" رفت و آژير خطرش بلند شد و همه يارانش را به تشکيل انجمن خود دعوت نمود. همه ي بچه شيطانها جمع شدند. ابليس، نزول آيات فوق را به اطلاع آنان رساند و اظهار نگراني کرد واز آنها کمک خواست. يکي از ياران او گفت: من با دعوت نمودن انسانها از اين اين گناه به آن گناه، اثر اين آيه را خنثي مي کنم. ابليس سخن او را نپذيرفت. ديگري پيشنهادي شبيه به اولي کرد ولي باز مورد پذيرش ابليس قرار نگرفت. تا اينکه از ميان شيطانها، شيطان کهنه کاري به نام "وسواس خناس" گفت: پيشنهاد من اين است که فرزندان آدم را با وعده ها و ارزوهاي طولاني آلوده به گناه مي کنم (و مي گويم که الان براي توبه کردن زود است و فرصت توبه بسيار است) وقتي که مرتکب گناه شدند خدا را فراموش کرده و بازگشت بسوي خدا (توبه) از خاطر آنان محو مي گردد. ابليس گفت: مرحبا! راه همين است. سپس اين ماموريت را تا پايان دنيا به او سپرد.(2)
پي نوشت ها:
1- آل عمران/135،(و آنها که وقتي مرتکب عمل زشتي شوند يا به خود ستم کنند به ياد خدا مي افتندو براي گناهان خود طلب امرزش مي کنند- و کيست جز خدا که گناهان را ببخشد؟- وبر گناه اسرار نمي ورزند با اينکه مي دانند. 2- ر.ک: داستانهاي صاحبلان، 1/151-150ف به نقل از امالي صدوق، وسائل الشيعه11/353، باب 85، ج7. منبع: محمدي، محمد حسين، هزار و يک حکايت قرآني، صص741-740.